levensboom omgehaald

Mijn levensboom-project van de mooie sitslapjes is uit elkaar gehaald. Hij hing op mijn ontwerpwand en steeds had ik het gevoel dat er iets ontbrak, ik kon er niet warm van worden. En het zijn zulke prachtige stofjes, mooie kleurtjes, dus waarom wilde het nu niet?

Vanmorgen wist ik het. Door het gebruik van het panel werd het een wand-quilt. En daar heb ik even geen zin meer in. (Ik heb er inmiddels al wel 3 gemaakt, maar ja....geen plek meer over om er nog meer op te hangen.)
De mooie voorbeelden in het boek van An Moonen hebben mij enorm geïnspireerd en het gaat nu een soort kinderdekentje worden. Misschien wordt het uiteindelijk wel een grotere maat, maar wel iets waar je je onder kunt warmen.
En nu ligt het levensboompanel weer opgerold in de kast bij de andere stofjes. Wie weet kan ik er nog iemand blij mee maken.

Verder heb ik weer een aantal klosjes klaar, ik maak ze nu op de naaimachine en dat gaat goed.
Ook weer een nieuw rood-wit-blauwtje gemaakt:


En deze stond er ook nog niet:

levensboom met sitsen

O wat ben ik blij. Vorige week zag ik alles nog dubbel, maar mijn ogen/hersenen zijn een beetje aan de nieuwe situatie gewend en ik kan weer wat quilten. En ik ben zowaar achter de naaimachine gekropen om een begin te maken met mijn hollandse sitsen-quilt. Vorig jaar al had ik het panel 'Levensboom' van Den Haan & Wagenmakers gekocht, en de afgelopen tijd heb ik steeds hier en daar wat mooie sits-pakketjes gekocht.
Het prachtige boek van An Moonen, 'Geschiedenis van de Nederlandse quilt', heeft mij erg geïnspireerd en nu ben ik dus begonnen. Ik weet nog niet hoe ik na de eerste randen verder zal gaan, ik laat het maar gewoon gebeuren.
Het is voor mij heel bijzonder om zoveel (tot nu toe alles van deze top!) op de naaimachine te doen. Zelfs de hoeksterren heb ik op de naaimachine gemaakt, volgens de aanwijzingen in het handboek van Hanne Vibeke. En het gaat goed!

Voordat ik de eerste smalle rode rand om het panel kon maken, heeft manlief mij geholpen met de nodige berekeningen. Het was namelijk niet zo eenvoudig om de juiste afmetingen te krijgen om een mooie rij zandlopertjes te kunnen maken als eerste rand. Ik wilde geen halve blokjes overhouden, en ik wilde ook de rand die in het panel zelf zit, niet verknippen. Het rode biesje heeft nu, op de juiste plek langs het randje van het panel gestikt, er voor gezorgd dat ik mooi uitkwam. Dankzij het rekenwerk van mijn lief dus. Zelf kom ik daar niet uit, ik ben daar een enorme oen in.
Ik ben trouwens weer lekker bezig, heb op het moment drie werkjes onder handen: de Levensboom, mijn wit-op-wit lap en de klosjes. O ja en laat ik niet vergeten te vertellen dat ik ook weer een sok op de pennen heb gezet, schoonzoon wilde graag een tweede paar. Zeg daar nou eens nee tegen...
Dus ik ben van de straat!

de draad weer opgepakt

Afgelopen zondag, de laatste dag van onze vakantie, waren we in Alkmaar om de Quilttentoonstelling van het Quiltersgilde te bezoeken. Heerlijk gesnuffeld bij de winkeltjes, een paar Den Haan & Wagenmakers lapjes gekocht voor mijn verzameling, en een microstitch. Dit jaar was ik voor de 3e keer op de tentoonstelling, en elk jaar kocht ik iets ‘groots’, een stukje gereedschap. Het begon met een quiltstandaard van Meeuw, vorig jaar een daglichtlamp en nu dus de microstitch.
De laatste weken heb ik niet veel gequilt. Natuurlijk omdat we vakantie hadden, dan doe je veel dingen samen, erg gezellig, maar zo vermoeiend dat ik ’s avonds weinig puf tot quilten had.
Eerlijk gezegd ontbrak het me ook een beetje aan inspiratie. Met de klosjes ben ik even op een dood punt, mijn wholecloth ligt geduldig te wachten maar dat is geen uitdaging, en mijn Gardeners Journal zit in de ring, daarvan worden nu de randen doorgepit. Tijd voor iets nieuws dus.
Op de tentoonstelling zag ik een demonstratie van Log Cabin met een twist; ik ben niet zo’n log cabin fan, maar Nel Berkhouwer was zo enthousiast aan het uitleggen dat ik dit nu toch ook eens ga proberen.
Verder wil ik uitzoeken hoeveel stofjes ik nog nodig heb om een medaillonquilt te gaan maken van het panel dat ik bij Den Haan & Wagenmakers kocht.
Een patroon uit quiltmania nr.55, ‘Onze Levensboom’ (oorspronkelijk heet hij ‘Fannies’Quilt, klik voor de website), bracht mij op het idee om deze quilt te gaan maken met het panel wat je hierboven ziet.




En nu ik het boek van An Moonen heb gelezen, met de antieke Hollandse quilts, krijg ik steeds meer zin om dit patroon te combineren met de mooie ‘antieke’ zandlopertjes.
Ik dacht ook aan de stoffen uit indonesie die ik heb liggen, met de mooie patronen in de stof, misschien zou ik die kunnen gebruiken voor een log cabin… nee dat is zonde, deze zijn mooier voor een kaleidoscoop-quilt…. en dan de restjes gebruiken voor de antieke Hollandse quilt… hmmmmm
In elk geval heb ik gisteren veel geneusd op internet, in mijn boeken, en dat zorgde er voor dat ik vannacht alsmaar bezig was met quiltpatroontjes. Zo half van de wereld maar steeds niet lekker weg kunnen zakken, totdat ik me realiseerde dat er steeds patroontjes ronddwarrelden in mijn geest! Inmiddels weet ik dat het voor mij bij het hele proces hoort. Puzzelen en denken en twijfelen en neuzen enzovoort, en o wat een heerlijke rust als de knoop is doorgehakt.
En dan is er natuurlijk ook nog mijn blog. Schandelijk verwaarloosd de afgelopen tijd. Nou geeft dat natuurlijk helemaal niet, maar het is wel een teken aan de wand dat mijn ‘flow’ er even niet was.
Maar het begin is er weer. Ik ga proberen wat knopen door te hakken, zodat ik vannacht rustig kan gaan slapen!